Uçağın kalkmasını beklerken gazeteciye uğrayıp Express dergisi var mı diye bakmaya karar verdim.Yokmuş.Birden gözüm Orhan Pamuk'un kitabına ilişti.Yeni kitabı mı çıkmış,hiç haberim yok.Alelacele içine göz attım,eski yazılarından bir toplama mı diye,değil.Eski yazılar da var ama yeni yazılar çoğunlukta.
Tesadüfe bakın ki,iki yıl önce de Çıralı'ya tatile giderken bir Orhan Pamuk kitabı vardı elimizde:Masumiyet Müzesi. Çıralı'nın o dingin atmosferinde gece geç saatlere kadar Orhan Pamuk'u okuyup,gece yarısı uyandığımda zihnimde kalan uzun cümleler..Uzun zamandır özledigim bir şeydi bu..
Tadımlık:
Benim için okumak,metnin anlattığı şeyi aklımızın sinemasında canlandırma işidir.Okumakta olduğumuz metinden başımızı kaldırır,bakışlarımızı duvardaki bir resme,pencereden dışarıya ya da karşımızdaki manzaraya çeviririz,ama aklımız gördüğümüz şeyle değil,az önce hakkında okuduğumuz öteki dünyayı canlandırmakla meşguldür.Yazarın hayal ettiği öteki dünyayı bizim görebilmemiz,mutlu olabilmemiz için hayal gücümüzün harekete geçmesi gerekir.Bu da okuduğumuz metnin,öteki mutlu dünyanın yalnız okuyucusu değil,bir parçası,hatta biraz da onun yaratıcısı olduğumuz izlenimini vererek bizi mahrem bir mutluluğa çağırır.Kitap okumayı,iyi bir edebiyat eserini okumayı vazgeçilmez yapan şey,bu mahrem mutluluktur işte.
Manzaradan Parçalar,Hayat,Sokaklar,Edebiyat,İletişim yay.
